کاش میشد:بچگی را زنده کرد کودکی شد،کودکانه گریه کرد شعر ” قهر قهر تا قیامت” را سرود آن قیامت، که دمی بیش نبود فاصله با کودکی هامان چه کرد ؟ کاش میشد ، بچگانه خنده کرد . . .

هرگز به دستش ساعت نمی بست!!
یادم امد که روز های بارانی
او همیشه خیس بود
برچسب:
نویسنده: SMGH23000