کاش میشد:بچگی را زنده کرد کودکی شد،کودکانه گریه کرد شعر ” قهر قهر تا قیامت” را سرود آن قیامت، که دمی بیش نبود فاصله با کودکی هامان چه کرد ؟ کاش میشد ، بچگانه خنده کرد . . .
نگاه گرم تو ، لبخند شیرین تو ، اندیشه قلب رئوف تو
همه آرامش من است
اینک همسفرم باش تا نزنند خنجر به بالی که در سفر است

برچسب:
نویسنده: SMGH23000