کاش میشد:بچگی را زنده کرد کودکی شد،کودکانه گریه کرد شعر ” قهر قهر تا قیامت” را سرود آن قیامت، که دمی بیش نبود فاصله با کودکی هامان چه کرد ؟ کاش میشد ، بچگانه خنده کرد . . .
تو ناب ترین شکل عشقی . . .
استاد تصویر که تو باشی شاگردت میشوم !
و تا آخرین سلول های عشق . . .
روی بوم زندگی چشم بسته میکِشمت !

برچسب:
نویسنده: SMGH23000