کاش میشد:بچگی را زنده کرد کودکی شد،کودکانه گریه کرد شعر ” قهر قهر تا قیامت” را سرود آن قیامت، که دمی بیش نبود فاصله با کودکی هامان چه کرد ؟ کاش میشد ، بچگانه خنده کرد . . .
شادم به همین که با تو هستم گاهی . . .
با یاد خوشت دمی نشستم گاهی !
ای خوب،دل شکسته ام را بپذیر . . .
از توبه اگر توبه شکستم گاهی !

برچسب:
نویسنده: SMGH23000