کاش میشد:بچگی را زنده کرد کودکی شد،کودکانه گریه کرد شعر ” قهر قهر تا قیامت” را سرود آن قیامت، که دمی بیش نبود فاصله با کودکی هامان چه کرد ؟ کاش میشد ، بچگانه خنده کرد . . .
تموم آرزوی من داشتن عشق تو بود . . .
جدایی شد قسمت من نفرین به چشم های حسود !
فکر نمی کردم تو یه روزی از من و عشقم بگذری . . .
یا که بخوای واسه کسی یه جا تو قلبت بزاری !

آخه با رفتن تو عشق هم از اینجا دیگه رفت . . .
حالا فقط خاکستر خاطره هات مونده و بس !
تو رفتی و آسمون دل ابرهای بارونی کشید . . .
چشم های خیس و غم زدم اشک های شور رو می بارید !
برچسب:
نویسنده: SMGH23000